متیونین چگونه باعث بهبود عملکرد آبستنی می شود؟

Maureen Hanson

November 12, 2021

دکتر هانسن معتقد است که هر چه درک ما از تاثیرات مواد مغذی مختلف بر سلامت و پاسخ های عملکردی (تولید شیر و تولید مثل) بیشتر شود، می توانیم برای دوره های شیردهی بیشتری گاوها را نگه داریم. این موضوع نیازمند تغییر الگوهای فکری ما در زمینه تغذیه است. همیشه جیره های پربازده جیره هایی نیستند که پتانسیل را حداکثر کنند.

در وبینار اخیر برگزار شده توسط Dairy Cattle Reproduction Council دکتر کارداسو از دانشگاه ایلینویز به تداخل تغذیه و تولید مثل از طریق استفاده از متیونین پوشش دار در جیره اشاره کرد. او بیان کرد که ما می توانیم به طور همزمان عملکرد تولید و تولید مثل را افزایش دهیم.

به همین منظور ما بایستی دستکاری های تغذیه ای را به منظور مدیریت هر دوی پاسخ تولید و تولید مثل انجام دهیم. هر تلاشی در راستای کاهش بالانس منفی پروتئین در 3 هفته پیش و پس از زایمان به کار گرفته شود، عملکرد تولید مثل را بهبود می بخشد.

تنظیم جیره گاوهای دوره انتقال صرفا بر اساس درصد پروتئین خام مفید نمی باشد. در گاوهای پرتولید که در شکم 2 یا بالاتر هستند، افزایش سطح پروتئین خام جیره منجر به افزایش میزان نیتروژن اوره ای خون می شود و این موضوع اثر منفی بر عملکرد کبد و رحم خواهد داشت.

افزایش سطح MUN منجر به کاهش pH رحم می شود که این موضوع با بهبود آبستنی تداخل دارد. متاسفانه این موضوع در گاوهای اوایل شیردهی که در پیک تولید می باشند و تلقیح اول را دریافت می کنند صدق می کند و از طرفی در مقایسه با اواخر شیردهی، کبد کارایی کافی در زدودن نیتروژن مازاد را ندارد.

محققین معتقدند که به جای تمرکز بر سطح پروتئین خام جیره، استفاده از مکمل اسیدهای آمینه خاص در راستای بهبود باروری و ابقای آبستنی هدف گذاری شود. مطابق توصیه های NRC، متیونین و لیزین به عنوان اسیدهای آمینه محدود کننده در جیره گاوهای شیری مطرح می باشند. دکتر کارداسو معتقد است در دوره انتقال بیش از 1200 گرم پروتئین قابل متابولیسم تغذیه شود و همزمان این دو اسید آمینه محدود کننده و سایر اسیدهای آمینه تغذیه شوند تا از این طریق تولید شیر و تولید مثل دوره شیردهی بعدی حمایت شود.

کارداسو بیان می کند که به منظور یک آبستنی موفق، 7 عامل اصلی نیاز است:

  1. کاهش افت اسکور بدنی در دوره انتقال و درمان قطعی بیماری های عفونی رحم
  2. تشخیص به موقع فحلی و تلقیح مصنوعی (روز صفر)
  3. تخمک ریزی از یک تخمک با کیفیت (روز 1)
  4. افزایش زود هنگام ترشح پروژسترون (روز 3 تا 7)
  5. انتقال زودهنگام مواد مغذی کافی به رویان (روز 6 تا 13)
  6. تولید کافی میزان اینترفرون تاو توسط یک رویان بزرگ (روز 14 تا 18)
  7. تشخیص آبستنی توسط مادر پس از ترشح پروستاگلاندین رحمی (روز 16 تا 18)

کارداسو می گوید زمانی که فاکتورهای تغذیه ای و مدیریتی بسیار زیادی در راستای بهبود عملکرد تولید مثل عمل می کنند، استفاده از متیونین پوشش دار به طور مستقیم عوامل شماره 1، 6 و 7 را تحت تاثیر قرار می دهد.

زمانی که گاوها تمام عوامل مورد نیاز (تغذیه ای و مدیریتی) را پس از زایمان دریافت کنند، اسید آمینه ای که به درستی در جیره لحاظ شده باشد می تواند تولید سایتوکین، آنتی بادی و تکثیر سلولی را افزایش دهد که تمامی این عوامل در راستای زدودن عفونت از رحم و بازگشت سلامت رحم می باشد (فاکتور 1).

پس از اینکه آبستنی اتفاق افتاد، تحقیقاتی وجود دارند که نشان داده اند متیونین به طور معنی دار باعث ایجاد رویان بزرگتر و افزایش زنده مانی آن می شود (فاکتور 6).

این احتمال وجود دارد که سطوح بالایی از اسیدهای چرب غیر اشباع از طریق پروتئین قابل متابولیسم جابه جا شوند و از این طریق در تبدیل پروستاگلاندین به کلسترول کمک نموده و در نتیجه منجر به سطوح بالاتر پروژسترون شود. از این طریق رویان حفظ شده، رشد کرده و سیگنال هایی به گاو می فرستد که آبستنی توسط مادر تشخیص داده شود و از شروع سیکل فحلی بعدی جلوگیری شود (عامل 7).

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست
افزایش بهره وری، کاهش هزینه های تولید، ارتقا دانش فنی و جلب رضایت مشتری از اصلی ترین اهداف و ارکان این شرکت می باشد