امروزه تراکم پرنده در سالن های مرغداری یکی از مسائل مهم امروزی صنعت پرورش جوجه های گوشتی است، زیرا با افزایش تعداد پرنده در هر مترمربع، تولید افزایش قابل توجهی خواهد داشت.
تراکم پرنده در مترمربع را میتوان با یک محاسبه ساده سود و زیان برآورد کرد. ولی سود اقتصادی زمانی حاصل میشود که تراکم بر سرعت رشد و سلامت پرندگان اثرات منفی نداشته باشد و باعث ناهنجاریهای متابولیکی نشود.
شاید این اثرات منفی ناشی از تراکم است که سبب افزایش تقاضا برای تدوین دستورالعمل برای تراکم پرنده در سالن پرورش شده است.
کاهش فضای پرورش به کمتر از 0.0625 تا 0.07 مترمربع به ازای پرنده سبب اثرات منفی بر عملکرد پرنده میشود که این مقدار برابر 34 تا 38 کیلوگرم وزن در مترمربع براساس وزن نهایی پرورش است. افزایش تراکم بالاتر از این مقدار سبب کاهش رشد، خوراک مصرفی و بالارفتن ضریب تبدیل غذایی میشود.
در یک سالن پرورش، با افزایش تعداد جوجه در مترمربع، عملکرد تولیدی پرنده کاهش خواهد یافت. این کاهش عملکرد، حتی با حفظ فضای دان خوری در حدمناسب برای هر قطعه، وجود خواهد داشت. تحقیقات جدید نیز اثرات منفی تراکم بر وزن بدن، ضریب تبدیل غذایی و کیفیت لاشه را مورد تایید قرار دادهاند.
سلامت پا و توانایی حرکت یکی از بهترین شاخصهای ارزیابی راحتی در طیور است. این شاخص با افزایش تراکم کاهش مییابد. در عمل با کاهش فضا برای پرنده در سالن تعداد پرندگان با مشکلات حرکتی بالا افزایش مییابد. شاید این مشکلات پا ناشی از افزایش رطوبت بستر ناشی از تراکم باشد.
توصیه های کلیدی درمورد تراکم
کاهش فضای پرورش به کمتر از 0.07 مترمربع بهازای پرنده سبب اثرات منفی بر عملکرد پرنده میشود، که این مقدار برابر 34 تا 38 کیلوگرم کاهش وزن در مترمربع براساس وزن نهایی پرورش است. تراکم بالا سبب کاهش رشد، خوراک مصرفی و تخریب ضریب تبدیل غذایی میشود. در عمل با کاهش فضا برای پرنده، مشکلات حرکتی افزایش مییابد. این مشکلات پا می تواند ناشی از افزایش رطوبت بستر دراثر تراکم باشد.
