تأمین آب
• جوجههای گوشتی همیشه باید به آب تازه و تمیز دسترسی داشته باشند.
• قبل از ورود به سیستم آب خوری، به منظور اضافه کردن ویتامینهای محلول در آب باید در هر آشیانه یک منبع کوچک در مسیر آب نصب شود. این منبع باید از موادی ساخته شود که قابل شستشو و ضدعفونی باشد.
• توصیه میشود که سیستم آب کنتور داشته باشد تا به سادگی بتوان مصرف آن را در زمان دلخواه ثبت کرد.
• نسبت مصرف آب به دان، که در شرایط عادی 1.6 تا 1.7 به 1 است، یکی از شاخصهای مهم در بررسی وضعیت گله است. دانستن میزان دقیق مصرف آب معیار بسیار مناسبی جهت محک زدن وضعیت سلامت گله، کنترل آب و هوای آشیانه و وضعیت تغذیه گله است.
• در شرایط طبیعی با رشد گله و بالا رفتن سن آن، میزان مصرف آب نیز افزایش مییابد. اگر در مصرف آب کاهش یا افزایش ناگهانی و بیش از حد روی دهد، میتوان نتیجه گرفت که یکی از موارد فوق دچار اشکال شده است. بنابراین با ثبت دقیق میزان مصرف آب مشکل سریعا قابل تشخیص خواهد بود.
• در هوای گرم و همچنین افزایش میزان نمک جیره، مصرف آب به طور طبیعی افزایش مییابد.
• تغییر مصرف آب ممکن است ناشی از بروز بیماری نیز باشد که در این حالت معمولاً کاهش خواهد یافت.
• در مواردی که هوا گرم است فراهم کردن آب خنک باعث افزایش مصرف آن خواهد شد که درنتیجه مصرف دان نیز بالا میرود. این کار باعث میشود که گله از رشد و همچنین ضریب تبدیل مناسب تری برخوردار شود. باید مراقب بود که سیستم آبرسانی حتی الامکان به دور از تابش مستقیم نور آفتاب قرار داشته باشد.
• منبع آب باید همیشه تمیز باشد. هر چند وقت یکبار باید آب آن را تخلیه و به خوبی شسته و تمیز کرد.
• توصیه میشود به منظور بررسی کیفیت، آب مصرفی حداقل دو بار در سال مورد آزمایش قرار گیرد .کاهش و یا افزایش ناگهانی مصرف آب را باید جدی گرفت و علت یابی کرد.
مدیریت آبخوری
آب خوری ها همواره باید شسته شده و تمیز نگه داشته شوند. باید مراقب بود که سطح آب در آب خوریها به نحوی تنظیم شود که سر ریز نشود در غیر این صورت باعث خیسی بستر می شوند که برای سلامت گله بسیار زیانآور است. همزمان با رشد گله، ارتفاع آب خوری ها را باید مطابق با ارتفاع شانه مرغ ها تنظیم کرد.
تعداد آبخوری
- آبخوری گرد (به قطر 33 سانتیمتر): برای هر 100-80 جوجه یک عدد لازم است.
- آبخوری کله قندی مخصوص جوجه: این آبخوریها معمولاً چهار لیتر ظرفیت دارند و برای هر 100 جوجه یک عدد به کار میرود.
- آبخوری پستانکی یا نیپل: برای 20-15 جوجه یک عدد نیپل در نظر گرفته میشود.
جدول مصرف آب طیور گوشتی در سنین مختلف در هفته
استانداردهای کیفیت آب آشامیدنی طیور
نکات کلیدی در خصوص عوامل محیطی مؤثر بر ضریب تبدیل غذایی
محدودیت 40 درصدی در مصرف آب سبب کاهش مصرف خوراک (از 542 به 338 گرم)، کاهش وزن گیری (از 471 به 295 گرم) و افزایش ضریب تبدیل غذایی به میزان (1.28 به 1.37) در سن 14 روزگی می شود، بنابراین تأمین 24 میلی لیتر آب در 24 ساعت اولیه ضروری است.
تأمین تعداد آب خوری مناسب بهازای تعداد پرنده میتواند در بهبود عملکرد مؤثر باشد.
کمبود فضای آب خوری می تواند در افزایش ریزش آب از آب خوری (ناشی از هجوم پرنده) و خیس شدن بستر مؤثر باشد.
دمای آب نیز بر مصرف آب و خوراک اثر دارد.
توصیه میشود دمای آب ورودی از مخزن بین 10 تا 14 درجه سانتی گراد باشد.
تعداد دان خوری و یا فضای دان خوری اختصاص یافته به ازای هر پرنده میتواند در دسترسی پرنده به دان اثر بگذارد و سبب بهبود عملکرد شود.
اختصاص فضای اندک و استفاده از لوازم نامناسب سبب افزایش تراکم پرنده در کنار دان خوری و پِرت زیادِ خوراک و درنهایت کاهش ضریب تبدیل غذایی شود.
کاهش فضای پرورش به کمتر از 0.0625 تا 0.07 مترمربع به ازای پرنده سبب اثرات منفی بر عملکرد پرنده میشود که این مقدار برابر 34 تا 38 کیلوگرم وزن در مترمربع براساس وزن نهایی پرورش است.
افزایش تراکم بالاتر از این مقدار سبب کاهش رشد، خوراک مصرفی و تخریب ضریب تبدیل غذایی می شود.
كيفيت شرايط محيطي سالن به كيفيت بستر مورد استفاده بستگي دارد و اين امر در بدست آوردن حداكثر پتانسيل ژنيتكي طيور بسيار مهم است.
در هوای سرد پرنده خوراک بیشتری مصرف میکند ولی عمده انرژی صرف گرم کردن پرنده می شود و این امر سبب کاهش سرعت رشد در پرنده و کاهش تولید گوشت می شود.
دمای مطلوب به پرنده اجازه تبدیل انرژی مصرفی از خوراک به گوشت را می دهد.
دمای بالا نیز سبب کاهش مصرف خوراک و اتلاف انرژی خوراک برای خنک شدن پرنده می شود.
